Jan en Nel van der Pas zijn in 1967 in de flat aan de Philipslaan in Roosendaal komen wonen. Het appartementencomplex staat er dan nauwelijks acht jaar. De huur bedraagt 85 gulden in de maand. Jan: ‘Dat was best veel geld, want ik verdiende bij de PTT toen maar 399 gulden per maand.’ Ze krijgen er een dochter, maken twee renovaties mee en zijn sinds veertien jaar samen met Joke Lambregts de uitbaters van ontmoetingsruimte “Het Lichtpunt”. Daar steken ze gemiddeld zo’n twintig uur per week tijd in. Ze beheren de bar, doen de schoonmaak, regelen de inkoop. Alles pro deo.

Als Jan (1940) en Nel (1943) in de Philipslaan komen wonen, zijn ze al drie jaar getrouwd. De eerste jaren van hun huwelijk wonen ze bij haar ouders aan de Stoopstraat, op een eigen etage. Zelfs hun dochter Anja wordt daar vijftig jaar geleden geboren. Nel: ‘Ik weet nog goed dat mijn moeder er niet bij wilde zijn toen we gingen verhuizen. Zo erg vond ze het dat we daar weggingen.’ Jan: ‘Je moest in die tijd lang op de wachtlijst staan voordat je een huis kreeg. Ik zat een deel van de week in de kost in Maastricht vanwege mijn werk bij de Spoorwegen. Ik had onregelmatige werktijden en Nel kwam dan ook geregeld naar Maastricht om mij op te zoeken. Zo deden we dat in het eerste jaar van ons huwelijk.’ 

Via de NS en de PTT naar de bewonerscommissie

Maastricht is geen optie voor Nel. ‘Daar bakten ze geen brood’, lacht Jan. Dus verruilt hij zijn baan als NS-conducteur voor een functie bij de PTT en komt hij permanent bij zijn vrouw in Roosendaal wonen. Bij de PTT zal hij tot aan zijn vervroegde pensioen op zijn 55e in tal van functies werkzaam zijn. Als telegrambesteller, postbode, chauffeur en als expediteur. Nel is altijd huisvrouw geweest. ‘Ik kon naar de Mulo, maar ik moest naar de huishoudschool want daar leerde je wassen, strijken en koken: dat vonden ze bij ons thuis toch het voornaamste.’ Als Jan met pensioen gaat en Aramis, één van de voorlopers van AlleeWonen, op zoek is naar mensen voor de bewonerscommissie, bezoekt hij een Aramis-vergadering in het buurthuis. ‘Toen heb ik me maar opgegeven; de tweede renovatie van ons complex stond op de rol en ik had toch veel tijd. Ik vond dat wel belangrijk, want dat was je er gelijk bij en kon je een vinger in de pap hebben.’

‘Hier zit er eentje’

Van het een komt het ander. ‘Die renovatie was een hels karwei,’ vertelt Jan, ‘want van de twee oorspronkelijke flats is één flat gemaakt, de voordeuren zijn naar de achterkant geplaatst en er is een galerij bijgekomen. Ook is er een lift geplaatst. Van de ruimte die er door de verbinding tussen de twee flats bijkwam wilde Aramis eerst een woning maken, maar dat lukte uiteindelijk niet. Toen hebben wij geijverd voor een ontmoetingsplaats. Daar stond de corporatie aanvankelijk wat sceptisch tegenover. “Wie moet dat dan gaan beheren?”, vroegen ze bijvoorbeeld. “Nou,” zei ik, “hier zit er eentje”. En dat doe ik nu dus al veertien jaar.’ 

De ontmoetingsruimte

Het beheer van de ontmoetingsruimte “het Lichtpunt” slokt stiekem flink wat vrije uurtjes van Jan en Nel op. ‘Ik ben zeg maar voorzitter, secretaris en penningmeester’, aldus Jan. Hij somt de activiteiten die er in het Lichtpunt gehouden worden klakkeloos op. ‘We zijn standaard drie keer per week open. Op maandagavond is er een kaart- of een bingoavond, op woensdagmiddag is er een middag waar we yahtzeeën, biljarten, darten, en allerlei andere spelletjes doen en op donderdagavond hebben we ook weer een kaartavond. De ene keer is dat in competitieverband, de andere keer vrijblijvend. Daarnaast komen we hier maandelijks bij elkaar met de gepensioneerden afdeling van de PTT. Dat zijn een stuk of 25 mannen en vrouwen: een stikgezellige groep. Toen de ruimte waarin ze altijd samenkwamen werd opgedoekt, heb ik aan AlleeWonen gevraagd of we die maandelijkse bijeenkomsten op donderdagmiddag bij ons mochten doen. Dat mocht.’ 

Toen heb ik me maar opgegeven; de tweede renovatie van ons complex stond op de rol en ik had toch veel tijd. Ik vond dat wel belangrijk, want dat was je er gelijk bij en kon je een vinger in de pap hebben
Iedere maandagavond draait Jan de bingoballen
Nel zet koffie voor de tweewekelijkse koffie-ochtend van de Norbertusparochie

Praatgroep voor ouderen

‘Op donderdagochtend hebben we ook nog een bijeenkomst vanuit de Norbertusparochie’, vult Nel aan. ‘Die hebben we samen met Judith van AlleeWonen en de pastoraal medewerker opgezet. Die groep bestaat nu drie jaar en komt tweewekelijks tussen tien uur en half twaalf bij elkaar. Dan drinken we koffie en praten we over van alles.’ Jan: ‘Er zijn mensen bij die nooit iets zeiden maar nu wel over zichzelf durven te praten. Die zijn écht uit hun schulp gekropen. Je krijgt contact tussen de mensen: het is ook een vertrouwenskwestie, want ze weten wel dat wat er bij ons wordt gezegd in de ontmoetingsruimte blijft. We zijn een soort praatgroep voor ouderen.’ 

Van bardienst tot inkoop en schoonmaak

Jan en Nel zijn al veertien jaar de duizendpoten en steunpilaren van het Lichtpunt. Ze staan achter de bar, doen inkopen bij de Sligro, draaien de bingo, kopen de prijzen in en zorgen voor een leuke verpakking, en ze maken de ruimte ook nog eens iedere week schoon. Nel: ‘Dat doe ik elke vrijdagochtend samen met Joke Lambregts die hier ook in het complex woont. Daar zijn we de hele vrijdagochtend mee zoet.’ 

Vooroorlogse prijzen

Op de vraag wat nu een kopje koffie of een pilsje kost bij het Lichtpunt volgt een stilte. Jan: ‘Daar doe ik geen mededeling over, maar neem van mij aan dat het vooroorlogse prijzen zijn. Ik heb in het begin nog afspraken proberen te maken met drankenleveranciers maar die zijn veel te duur. Nu rijd ik iedere twee weken met mijn eigen auto naar de Sligro: dat is veel goedkoper en daar reken ik ook niets voor. Je staat gewoon het hele jaar pro deo, maar het is hartstikke leuk om te doen.’ 

Kascontrole

Van de bescheiden inkomsten worden gratis warme hapjes tijdens de avonden geserveerd en wordt één keer per jaar een feestavond gehouden die voor alle deelnemers gratis is. Jan: ‘Ik heb tot nu toe één keer een kascontrole gehad van AlleeWonen. Ik schrijf letterlijk alles op, dus dat was helemaal in orde. Ieder flesje hier is verantwoord. Ik koop zelf in, en ik verkoop het zelf ook weer. Het klopt allemaal, tot achter de komma.’ 

Tekst: Etienne van Breugel E10 communicatie

Fotografie: Christian Traets